wat doen we eigenlijk ?

beelden zeggen soms meer dan woorden (soms ook niet)

Glue: op zoek naar mensen

We helpen webburo Glue (Gent) in hun zoektocht naar de juiste mensen:

 

(more…)

(L)inked-in : stories and movies

(L)inked-in : stories and movies

Het geeft wel een kick. Al meer dan drie jaar schrijf ik gewoon columns voor De Morgen. En deze week is er eentje verschenen met een filmpje erbij. omdat het onderwerp er zich toe leende, en omdat we dat leuk vonden om te doen.

 

De column in De Morgen lees je hier, het filmpje vind je hier meteen onder.

Het zoveelste voorbeeld van hoe je flexibiliteit en gezond opportunisme kan combineren.  Ik ben en blijf gefascineerd door de wereld van de tattoo’s maar ik ben teveel een schijterd om er zelf één te zetten. Ik heb er ook niet meteen behoefte aan. Ik heb weinig tot geen versiersels op mijn werkplek, ik heb geen fotostandjes op mijn bureau, en mijn desktop op de mac is denk ik nog steeds standaard, om maar iets te zeggen. Wie mij kent weet dat ik ook bijzonder fantasievol en kleurrijk omspring met mijn kleren. Een wit hemd en een blauwe jeans, verder reiken mijn modegrillen niet.

En toch… tattoos, piercings, side circus, japanse tradities, vissers, rabauwen en piraten, de ruigere jongens en meisjes, het blijft mij bezighouden. via via kwamen we in contact met een tattoeerder, en een dag later was het filmpje ingeblikt.

Plezant, en nieuwe mensen leren kennen. Columns in kranten hoeven ook niet altijd enkel tekst te zijn.

Storytelling : Verhalen maken merken

Storytelling : Verhalen maken merken

We zijn ondertussen al een tijdje bezig met alle mogelijke experimenten rond storytelling. Dat heeft ondermeer geresulteerd in een boek. Een boek dat zal verschijnen  bij Lannoo campus rond 9/10/2014. Omdat wij dat ook al honderd keer gezegd hebben tegen klanten, doen we dat hier ook. Een boek, een social object als geen ander,  is geen eindprodukt.

Wie weet hoe hij met digitale kanalen moet omgaan weet dat het prettig is als er dynamiek ontstaat rond zo’n verhaal. Eén van de middelen om dat te doen, is het illustreren van principes uit het boek, of uit de onnavolgbare kop van Guido, door filmpjes te maken.

Korte filmpjes, testimonials, voorbeelden. Daar gaan we de komende weken wat mee spelen. En dit is het eerste.  Over opportunisme, verwondering en het vermogen tot terugkoppelen aan herinneringen.

Sanoma: Storytelling

Sanoma: Storytelling

Het was een groots moment. We mochten nu ook eens voor de grote jongens komen uitleggen wat wij dachten over storytelling, en hoe we dat concreet doen.

Voor een vol huis, en met meester verhalenverteller Martin Heylen in het publiek. En al stinkt eigen lof, het moet gezegd worden dat het verhaal gesmaakt werd.

We hadden het over het verschil tussen copy, content, blogging en storytelling, We hebben verteld over de structuur in een verhaal en hoe je daar mee moet omgaan. We hebben de meerwaarde van blogging in een zakelijke context aangetoond en hebben het over de verwachtingen van publiek, lezers en passanten gehad. En uiteraard hebben we ‘rich content’ de revue laten passeren.

Het was – denk ik – wel ok.  In die mate zelfs, dat we meteen na afloop konden rekenen op een aantal vragen van het publiek, om dat hele verhaal bij hen intern uit de doeken te komen doen. Wat we graag willen, uiteraard.

Om u de kans te geven dat ook te doen, de korte presentatie staat op slideshare en vindt u hier.  Maar makkelijkst is het misschien dat u ons even mailt of belt, en dan leggen we de agenda’s bijeen.

De man met het toegeknepen oog spreekt het volk toe!

De man met het toegeknepen oog spreekt het volk toe!

Zo’n eerste filmpje maken is makkelijk. om het ook nog een keer beklijvend te verpakken, da’s een heel ander verhaal. U hebt onze huisstijl opgemerkt, de sanseveria, de toileciree, koffie en speculooskes uit de streek. Maar we hebben nog meer voor u. Echte content.

Daarom, niet zozeer op de man met het lamme oogje letten, maar  wel op wat Steven Van Belleghem erover vertelt, want daar gaat het om.

Wij van de etoilecirees, geloven dat we naast het ‘gewoon doen’, ook nog een missie hebben in het duidelijk maken van het belang van waar we mee bezig zijn. als je tegen klanten zegt dat je meerwaarde moet brengen, dan moet je dat vooral ook zelf doen. bij deze dus. Laat ons vooral weten wat u erover denkt!

Happiness

Happiness


Als een klant bij zijn business objectieven als eerste prioriteit opgeeft dat ze happiness nastreven, dan begin ik spontaan te gapen. Ik geloof dat niet. Zover zijn we ondertussen gekomen, qua cynisme. Shareholder value, service excellence, top quality whatever, daar geeuw ik overigens ook bij.

Maar heel af en toe, heel af en toe, kom je mensen tegen waardoor je zin in ondernemen, samenwerken en zaken doen weer helemaal op dat heerlijke, naïeve beginnersniveau komt te staan. Het gevoel dat ik had toen ik 25 was en de marketing tempels van IBM, MasterFoods en andere Lotus Bakeries mocht bestormen.

Dat begint al bij de eerste contacten. Fris, ongedwongen en wars van tactiek. ‘Dit is wat ik wil doen, en daar heb ik zoveel geld voor over’ zo klonk het aan de telefoon.  Om realiteit, verwachting en mogelijkheid op elkaar af te stemmen gingen we er even op bezoek. Licht, wit, fris, no nonsense. Startup in LEDverlichting geleid door een vrouw, dus er mag al eens een bloemetje in de vergaderzaal staan. Niet veel volk, maar het volk dat er rondloopt valt op doordat ze eigenlijk gewoon goed zijn. Goed voorbereid, goed opgeleid en goed bezig. Ja, ik ben lyrisch, maar ik mag dat, want ik vertel verhalen!

En dan het eigenlijke project, dat we hier heel binnenkort zullen kunnen laten zien. Een introductiefilmpje voor de Becommerce awards.

Een hele dag zijn we met de vrouw opgetrokken. Ja, diezelfde die me verteld had dat happiness de drijfveer was in alles wat ze deden met LEDsky. En ik heb ondervonden hoe ze dat in praktijk brengt. Efficient en vriendelijk aan de telefoon, oog voor de details, goesting om het goed te doen. Dan naar klanten en zakelijke partners. Overal hetzelfde verhaal. Hartelijkheid, afgewisseld met sérieux en luchtigheid.

Wij werden ook niet aan ons lot overgelaten. Niet dat we daar last van zouden hebben, we zijn dat immers gewoon, maar de betrokkenheid was groot, en op de één of andere manier erg aanstekelijk.

Het detail kwam aan het einde. Een pintje om het af te sluiten dat kan. Wim en ik zijn tooghangers, en daar wijken we niet van af. Amper zaten/stonden we of ze haalde een blauw kaartje boven. Ze begon  driftig de lichtpunten te tellen, knalde één en ander in een smartphone app,  kribbelde een paar gegevens op het kaartje, dat ze aan de kasteleinsvrouw overhandigde. Die begon meteen te glimlachen. Happiness!

Het kaartje was een visitekaartje, met een simulatie van wat het vervangen van de huidige lichtpunten door LED’s zou kunnen opbrengen… Happiness. ‘t zit in de kleine dingen.

Over spaties en ervaring

Over spaties en ervaring

 

 

 

 

 

 

 

Bij Etoileciree hanteren we een vaste – volgens sommigen een belachelijk lage – prijs voor onze contentstukken. Een grappige, eigenlijk ook. We werken met een prijs per karakter, maar ook voor spaties. Het scheelt een slok op een borrel.

Toen ik daar onlangs met een gewaardeerde vriend en vakbroeder over discussieerde vond hij dat een miskenning van mijn eigen talent. ‘Iedereen weet dat je kunt schrijven en verdomd goed ook. Die ervaring moet je laten meetellen. En dat uit zich in de prijs die je voor je stukken moet vragen’.

Uiteraard heeft hij gelijk. Maar toch niet helemaal.  Zoals u wellicht weet, heb ik een zwak voor jonge cowboys, die – niet gehinderd door norm of conventie – het internet omarmen om hun talent te gelde te maken. Veelal zijn het jonge snaken en meiden (alleszins jonger dan ik) en meestal kunnen ze ook wel weg met woordjes. Is het van hetzelfde niveau? Soms wel, soms niet. Ik denk ook niet dat dat het meest relevante criterium is.

Je kunt dat beklagenswaardig vinden, maar de situatie verandert daarom niet. Ook in het ‘content’ luik overheerst de ‘Goodenough’ regel. Het moet goed genoeg zijn, maar het hoeft geen wereldliteratuur te zijn. Ook omdat er een ontzettende behoefte aan content is. Een groot volume dat moet geproduceerd worden of bewerkt en aangepast. Die prijszetting heeft dus niets met kwaliteit te maken, maar alles met volume.  Wij verkiezen mee te bouwen aan een content-strategie die resultaat heeft, eerder dan geld te verdienen met exclusieve content-productie die enkel het ego streelt.

Ik heb dan de pretentie om te denken dat mijn/onze kwaliteit constanter en continu op een hoger niveau ligt, juist door die ervaring. Als je elke dag tussen de vijf à tien stukjes pent, voor uiteenlopende genres en dragers, heb je alle experimenten met vorm en ritme onder de knie. Het enige waar je je moet voor hoeden is éénheidsworst en verveling.  Waar ik geen last van heb.

En dus is onze prijs de juiste, want de klant ervaart de investering als marktconform en de output als erg degelijk. En ik weet voor mezelf dat ik hem sneller oplever dan ‘mijn jongere concurrenten’. Op termijn win ik, in een nieuwe economie, met oude skills.  Meer moet dat niet zijn, maar wij zijn uiteraard benieuwd naar uw visie op de zaak.

Content?

Content?

Content_EC

Waarom hameren we daar zo op? Omdat het uiteraard datgene is wat we verkopen. Niet te allen prijze. En niet overal. Maar we gaan er wel van uit dat het in heel veel gevallen een meerwaarde is.

Niet alleen voor de opdrachtgever – een site wordt rijker, leuker, dynamischer. Maar ook voor de bezoeker. Je kunt daar een heel zware theorie rond opbouwen, maar daar gaat het niet over. Wie erin slaagt om het merk te begrijpen en vanuit dat merk communiceert, kan zich qua content heel veel permitteren. En uiteindelijk zal dat het merk en de bedoelingen van de ‘online presence’ ten goede komen.

Wij zijn verzot op content. Op schrijven van artikels, blogs, stukjes, schetsen. Op het maken van filmpjes, het maken van muziek, het samenvoegen van een aantal elementen. Niet omdat we kunst willen maken, maar omdat we geloven dat die content meerwaarde biedt.
Hoe gaat dat in zijn werk?

1) Nadenken over relevantie van extra content voor een bepaalde klant, voor een bepaald merk. Soms is er niets nodig. Denk aan sites die tot doel hebben snel info te verschaffen. Daar moet je niet met wazige verhaaltjes aan komen. Wat niet betekent dat je niet iets kunt doen om het verhaal en de waarde van het merk spannender te maken. Dat is waar verhalen, stories en content om draaien; aanwezigheid en ‘traffic’ zinvol maken.

2) Nadenken over de vorm, het format. Ik geef het toe, wij zijn nogal gewonnen voor de ‘manbijthond-formats’. Herkenbaar, heel dicht bij de mensen, en met dat mooie, ingehouden licht humoristische toontje. Respectvol ook. Waarom is dat? Omdat het werkt. Omdat mensen het herkennen en omdat we er zelf ook redelijk beslagen in zijn. Maar het gaat in eerste instantie over het idee. Hoe kun je leven, vonken, gensters in een merk, in een product krijgen, op een manier die afwijkt van de klassieke technieken en toch een stuk meerwaarde in zich draagt? Content waar mensen content over zijn (ja, ik weet het, ik liet me even gaan, ‘t is de laatste, beloofd!). We doen dat voor schoenen, voor job openings, voor online producten, voor cultuur. Illustraties in de rand.

3) Uitvoeren van een idee. Wij geloven in de vergankelijkheid, en wij geloven in wat we kunnen. Wim monteert snel en goed, en heeft oog voor beelden. Ik schrijf snel en goed, en probeer meer te halen uit observaties. We fantaseren. We maken er iets van.
We werken ook niet met een scenario. Wel met een ad hoc-situatie brainstorm. Wat hebben we als extern element waarmee we kunnen spelen? Waarmee maken we iets verrassend, eigen aan het merk, het bedrijf en herkenbaar? Dat kan iets heel klein zijn (alle medewerkers die een snor hebben), of iets karakteristieks (correcte en lachende winkeldames). Of gewoon een onnozelheid. Het geeft aan onze contentstukken iets fris en aantrekkelijks.

4) Opleveren, zo snel mogelijk. Als ‘t uitgevoerd wordt, moet je verder geen koudwatervrees meer hebben. Gewoon opleveren aan de klant. Die heeft soms nog wel wat opmerkingen, maar aangezien het om impressies, verhaaltjes gaat, zijn dat meestal kleine details. En dan begint het voor de klant.

5) Publishen en Verspreiden. Het wordt vergeten, en dat is welhaast onvoorstelbaar, maar de meerwaarde van zo’n aanpak, van die verhaaltjes, filmpjes, impressies, wordt geleverd in de de verspreiding. Daar willen we ook nog wel eens een handje bij helpen. Omdat we graag hebben dat ons werk tot meerwaarde en resultaat leidt. En omdat we onze sociale kanalen van haver tot gort kennen. We geven er zelfs les in!

6) Zelfkritiek. Als het klaar is en online staat, hebben we meestal een slechte dag. Omdat er altijd dingen zijn die we beter hadden kunnen doen. Denken we! Al zouden we het de volgende keer allicht op dezelfde keer aanpakken. Er bestaat in deze geen goed of fout, wel een ‘juist’. En die streven we na.
Misschien binnenkort ook voor u? Bel ons of mail ons. We zijn erg vriendelijk.

Joost van Hyfte

Joost van Hyfte

 

Wij kennen Joost Van Hyfte als standup comedian en getalenteerd kok, maar weinigen weten dat hij ook een begenadigd danser is. Niet dat hij er veel mee uitpakt, en misschien maar goed ook.

Wie de man aan het werk wil zien en horen en vooral wil meevieren op zijn verjaardag, met spoed naar CC  Herbakker Eeklo.